In het kader van mijn professionele ontwikkeling en kwaliteitsborging neem ik structureel deel aan intercollegiale toetsing. Een concreet voorbeeld hiervan is de intercollegiale toetsing die ik heb uitgevoerd met Marjolein Zilverentant, rondom een complexe casus waarin ik verpleegkundige diagnoses heb opgesteld volgens de PES-structuur.
Tijdens deze toetsing hebben wij gezamenlijk gereflecteerd op de toepassing van
P (Probleem), E (Etiologie) en S (Symptomen), met specifieke aandacht voor de juiste positionering van factoren binnen het biopsychosociaal model. Daarbij is kritisch gekeken of kenmerken thuishoren bij de etiologie of juist als bepalende kenmerken (symptomen) geformuleerd moesten worden, conform NANDA-classificaties en actuele literatuur.
De toetsing was methodisch opgebouwd en gericht op
norm 4 van het Normenkader Indicatieproces: het zorgvuldig en navolgbaar doorlopen van alle stappen van het verpleegkundig proces. Besproken is of de verpleegkundige diagnoses logisch onderbouwd waren, SMART-doelen correct geformuleerd en interventies evidence-based gekozen. Ook is expliciet stilgestaan bij het begrenzen van de casuscomplexiteit, passend bij het doel van de indicatiestelling, zonder afbreuk te doen aan klinische realiteit.
Deze intercollegiale toetsing heeft geleid tot aangescherpte verpleegkundige diagnoses, een betere scheiding tussen probleem, etiologie en symptomen en versterking van de onderbouwing van mijn professionele afwegingen. De uitkomsten zijn verwerkt in mijn indicaties en dragen bij aan transparante, toetsbare en kwalitatief verantwoorde indicatiestelling binnen de Zvw.
